Nowa polityka prywatności i plików Cookies dla serwisów WUP
Strona główna Słowniczek

Słowniczek A A A

Pojęcia związane z monitoringiem zawodów deficytowych i nadwyżkowych

bezrobotny – osoba niezatrudniona i nie wykonującą innej pracy zarobkowej pozostająca w ewidencji powiatowego urzędu pracy. Szczegółową definicję osoby bezrobotnej zawiera art 2, pkt. 1, ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2013, poz. 674 j.t. z późn. zm.).

bezrobotny bez doświadczenia zawodowego – osoba, która nie nabyła doświadczenia w trakcie zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej lub prowadzenia działalności gospodarczej przez okres co najmniej 6 miesięcy

bezrobotny bez zawodu – osoba spełniająca jednocześnie dwa warunki – nie ma świadectwa (dyplomu) ukończenia kształcenia szkolnego lub kursowego w danym zawodzie oraz udokumentowanej ciągłości pracy w okresie min. 6 miesięcy w jednym zawodzie. Do 2012 r. warunek drugi stanowił, że okres ten to min. 1 rok.

bezrobotny do 25 roku życia – osoba, która do dnia zastosowania wobec niej usług lub instrumentów rynku pracy nie ukończyła 25 roku życia

bezrobotny powyżej 50 roku życia – osoba, która w dniu zastosowania wobec niej usług lub instrumentów rynku pracy ukończyła co najmniej 50 rok życia

bezrobotny długotrwale – bezrobotny pozostający w rejestrze powiatowego urzędu pracy łącznie przez ponad 12 miesięcy przez ostatnie 2 lata, z wyłączeniem okresów odbywania stażu i przygotowania zawodowego dorosłych

bezrobotny bez kwalifikacji zawodowych – bezrobotny niemający kwalifikacji do wykonywania jakiegokolwiek zawodu, poświadczonych dyplomem, świadectwem, zaświadczeniem instytucji szkoleniowej lub innym dokumentem uprawniającym do wykonywania zawodu

bezrobotny w okresie do 12 miesięcy od dnia ukończenia nauki bezrobotny zarejestrowany w okresie do 12 miesięcy od dnia określonego w dyplomie, świadectwie lub innym dokumencie potwierdzającym ukończenie nauki w szkole, kursów zawodowych trwających co najmniej 24 miesiące lub nabycie uprawnień do wykonywania zawodu przez niepełnosprawnych

klasyfikacja zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracyobowiązuje na mocy Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. (Dz. U. z 2010 r., Nr 82, poz. 537 z późn. zm.). Struktura klasyfikacji jest wynikiem grupowania zawodów z uwzględnieniem dwóch aspektów kwalifikacji, tj. ich poziomu i specjalizacji. Poszczególne zawody i specjalności zostały zgrupowane w grupy elementarne, a te w szersze grupy średnie, duże i wielkie. Klasyfikacja obejmuje 10 grup wielkich (kod 1‑cyfrowy), 43 duże (kod 2-cyfrowy), 132 średnie (kod 3‑cyfrowy) oraz 444 grupy elementarne (kod 4-cyfrowy). Grupy elementarne zawierają 2366 zawodów i specjalności (kod 6-cyfrowy).

podjęcia pracy subsydiowanej – dotyczy osób, za które w całości lub częściowo dokonywany jest zwrot kosztów ich zatrudniania, m.in. z Funduszu Pracy, PFRON, EFS; są to głównie podjęcia prac interwencyjnych, robót publicznych, działalności gospodarczej i pracy w ramach refundacji kosztów zatrudnienia bezrobotnego

Polska Klasyfikacja Działalności 2007 – obowiązuje na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. nr 251, poz.1885 z dnia 31.12.2007 r.). Klasyfikacja została opracowana na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczych Unii Europejskiej NACE Rev.2. PKD-2007 jest klasyfikacją pięciopoziomową obejmuje 21 sekcji (symbol jednoliterowy), 88 działów (dwucyfrowy kod numeryczny), 272 grup  (trzycyfrowy kod numeryczny), 615 klas (czterocyfrowy kod numeryczny), 654 podklasy (pięcioznakowy kod alfanumeryczny)

stopa bezrobocia rejestrowanego – procentowy udział bezrobotnych zarejestrowanych w liczbie ludności aktywnej zawodowo (tzn. pracującej i bezrobotnej)

wolne miejsca pracy i miejsca aktywizacji zawodowej – zgłoszone przez pracodawców wolne miejsca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (w tym przyjęte do realizacji miejsca pracy w ramach prac interwencyjnych, robót publicznych i wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy) oraz miejsca aktywizacji zawodowej (propozycje stażu, przygotowania zawodowego dorosłych i prac społecznie użytecznych)

wskaźnik długotrwałego bezrobocia – wyrażany jako iloraz liczby zarejestrowanych bezrobotnych poprzednio pracujących pozostających bez pracy powyżej 12 miesięcy i ogólnej liczby zarejestrowanych w tym zawodzie; opisuje, jaka część osób zarejestrowanych w badanym zawodzie, staje się osobami pozostającymi bez pracy powyżej 12 miesięcy

wskaźnik intensywności nadwyżki (deficytu) wyrażony jako iloraz liczby zgłoszonych wolnych miejsc pracy i miejsc aktywizacji zawodowej w badanym okresie w danym zawodzie i liczby zarejestrowanych bezrobotnych w badanym okresie w danym zawodzie; maksymalna (max.) wartość wskaźnika występuje, gdy w danym zawodzie nie odnotowano nowej rejestracji bezrobotnych, a zgłoszone zostały wolne miejsca pracy i miejsca aktywizacji zawodowej; minimalna (min.) wartość wskaźnika występuje, gdy w danym zawodzie nie odnotowano nowej rejestracji bezrobotnych oraz nie zgłoszono wolnego miejsca pracy ani aktywizacji zawodowej

zawód deficytowy – zawód, na który na rynku pracy jest wyższe zapotrzebowanie niż liczba osób poszukujących pracy w danym zawodzie; na potrzeby monitoringu przyjęto, iż są to profesje, dla których wartość wskaźnika intensywności deficytu wynosi powyżej 1,1

zawód nadwyżkowy – zawód, na który na rynku pracy jest mniejsze zapotrzebowanie niż liczba osób poszukujących pracy w danym zawodzie; na potrzeby monitoringu przyjęto, iż są to profesje, dla których wartość wskaźnika intensywności nadwyżki wynosi poniżej 0,9

zawód zrównoważony – zawód, na który na rynku pracy istnieje takie samo zapotrzebowanie jak liczba osób poszukujących pracy w danym zawodzie; na potrzeby monitoringu przyjęto, iż są to profesje, dla których wartość wskaźnika intensywności deficytu mieści się w zakresie 0,9 − 1,1

Pojęcia stosowane przy badaniach ankietowych na kolejnej stronie